mojagaleria
|
Moje techniki
|
Akrylowe malarstwo iluzoryczne |
|
|
|
 Trompe l'oeil w jezyku francuskim znaczy "oszukać oko" i określa technikę iluzorycznego (iluzjonistycznego) malarstwa ściennego, które stwarza iluzję wykorzystując trójwymiarowość i perspektywę.
Przy pomocy tej techniki mozna wymalować ściany, elewacje ozywiając je np. zadziwiającymi pejzazami, czy motywami z ulubionych filmów.
Dzięki takim wymalowaniom pomieszczenie staje się prawdziwym dziełem sztuki.
Jeśli chcecie Państwo obejrzeć niesamowite wymalowania zapraszam na stronę mistrza malarstwa iluzorycznego Piotra Beera... |
|
|
Cienkopis, rapitograf |
|
|
|
|
Decoupage |
|
|
|
 Decoupage - serwetkowa metoda dekoracyjna. Za pomocą techniki decoupage'u można nadać indywidualny charakter niemal każdemu przedmiotowi z naszego otoczenia. Można w szybki i łatwy sposób efektownie ozdobić przedmioty z terakoty, drewna, ceramiki, szkła, metalu czy plastiku. Świetnie nadaje się również do zdobienia świec i tkanin. Technika ta umożliwia proste stworzenie pięknej i oryginalnej dekoracji, która wygląda jak ręcznie malowana. Zapraszam do galerii.
|
|
Czytaj całość...
|
|
|
Ołówek |
|
|
 Ołówek to nie tylko najpopularniejszy przyrząd służący do rysowania na papierze, lecz także technika rysunku. Dawniej do rysowania używano ołówków metalowych, czyli pręcików ze srebra, złota lub mosiądzu z dodatkiem ołowiu. Teraz w drewnianej oprawce osadza się pręt z proszku grafitowego. Ołówkami zależnie od stopnia twardości można wykonać kreskę cienką i srebrzystą lub szeroką i prawie czarną, która dość łatwo rozmazuje się na papierze i jest trudniejsza do wytarcia gumką. Powszechnie stosuje się angielskie oznaczenia twardości ołówków B (black - czarny), H (hard - twardy) i F (firm - mocny, trwały). Ołówek H6, dobry do precyzyjnych rysunków będzie przeciwieństwem miękkiego ołówka B6. Charakter najbardziej uniwersalny ma "średni" ołówek HB. Zależnie od wybranego rodzaju ołówka oraz gatunku papieru, na którym rysujemy, możemy uzyskać różne artystyczne efekty.
|
|
|
Pastele |
|
|
 Pastel to trudna technika malarska, w której posługujemy się farbami w postaci cienkich pałeczek uformowanych z barwników, kredy, gipsu i specjalnego spoiwa. Mają one jasne i delikatne, "pastelowe" odcienie. Mimo, że pastele to rodzaj kredek, służą one przede wszystkim do malowania, nie do rysowania (ważniejsze są plamy koloru, a nie rysunek). Naniesione na papier kolory można łączyć i mieszać przez rozcieranie. Obecnie można kupić dwa rodzaje pasteli: suche i olejne. Pastele suche stosowano już w XVIII wieku. Można nimi rysować na papierze, płótnie i kartonie - najlepszy jest specjalny papier welurowy pokryty drobnymi włoskami. Tak jak węgiel farby te łatwo się osypują, więc gotowe prace są bardzo delikatne, wymagają utrwalenia specjalnym płynem (fiksatywą) i oprawienia pod szkłem. Pastele olejne (tłuste) są dużo łatwiejsze w użyciu, nie osypują się, można nimi rysować prawie na każdym podłożu. Można je także rozcierać lub nawet rozmywać terpentyną, co daje efekty bliskie malarstwu olejnemu.
|
|
|
Technika olejna |
|
|
 Technika olejna (popularnie olej) została wynaleziona dzięki eksperymentom z temperą polegającym na dodawaniu do niej coraz większych ilości oleju lnianego. Farbami olejnymi można malować na drewnie, płótnie lub blasze. Dawniej podkłady i farby malarze przygotowywali sami w pracowni. Obecnie farby sprzedaje się w tubach. Można też kupić odpowiednio przygotowane blejtramy, czyli zagruntowane płótno naciągnięte na drewnianą ramę lub tekturowy podkład o fakturze udającej płótno. Farbami olejnymi można malować, kładąc kolejno cienkie, półprzezroczyste warstwy koloru lub też nakładając farbę grubo i zdecydowanie.
Technika olejna zyskała ogromną popularność, ponieważ daje twórcom duże możliwości. Dzięki temu, że farba długo schnie, można ciągle coś poprawiać, a po wyschnięciu nieudane fragmenty do woli przemalowywać. Barwy są wyjątkowo intensywne i nasycone, chociaż czasem żółkną, szczególnie jeśli obraz przechowywany jest w ciemnym pomieszczeniu. Gotowy obraz olejny pokrywa się werniksem, czyli przezroczystą warstwą ochronną. Właśnie od werniksowania, ostatniego etapu pracy nad obrazem, pochodzi nazwa uroczystego otwarcia wystawy - wernisaż (francuskie vernissage - pokrywanie werniksem). |
|
|
Węgiel |
|
|
 Węgiel to technika przydatna do wykonania przede wszystkim dużych studiów rysunkowych. Do rysowania używa się miękkich pałeczek z węgla drzewnego (najczęściej lipowego lub bukowego) albo prasowanego węgla kamiennego. Pałeczki są często ostrzone w szpic i osadzane w specjalnych obsadkach, aby uniknąć zabrudzenia rąk. Używając tak przygotowanego węgla, możemy uzyskać wąskie, miękkie linie lub szerokie płaszczyzny rysowane całym bokiem pałeczki. Uzyskanie różnych odcieni czerni zależy od gatunku węgla i od tego, jak mocno naciska się pałeczkę w czasie rysowania. Nieudaną kreskę łatwo jest wytrzeć ugniecionym chlebem lub miękką gumą plastyczną. Węglem często rysuje się na kolorowym lub szarym papierze. Można wtedy uzyskać dodatkowe efekty, zaznaczając miejsca najjaśniejsze białą kredą. Najlepiej wybrać papier o dość szorstkiej powierzchni, na którym drobinki węgla będą się dobrze osadzać. Rysunki węglem łatwo się osypują i jeśli mają być przechowywane wymagają starannego utrwalenia specjalnym płynem - fiksatywą. |
|
|
|
Moje techniki
